Wat een regenachtige zomerdag met je doet...

Ik werp een blik om de datum van vandaag. Jeetje 13 Juli...maar als ik naar buiten kijk lijkt het eerder 13 oktober te zijn. Somber en regenachtig, wat totaal niet doet bijdragen aan het idee van een vakantie periode.

Bijna een jaar geleden pakten wij onze laatste spulletjes in, klaar om op vakantie te gaan. Nu krijg ik spontaan zin om bij dit regenachtige weer, mijn creativiteit weer over uren te laten draaien.

Zoals we ook in februari deden. Toen was het koud, regenachtig en donker, nu is het warm regenachtig en donker.

Dus eigenlijk gewoon tijd om dit varkentje eens te doen wassen. En gewoon hartstikke leuk op een rompertje, t-shirtje of longsleeve te doen naaien.

Zo word een speeltje dat ik als baby cadeau kreeg, nu weer verwerkt in iets leuks voor mijn eigen kleine smeerpoets straks.

Ik ga er maar eens aan beginnen zie. Word vervolgd dus.

Een wel héél zomers verslagje.

   Het begon als volgt:

Ik incasseerde met gemengde gevoelens het weerbericht welke rechtstreeks in de huiskamer gepresenteerd werd, om hier vervolgens mijn plan uit te trekken, en me volledig over te geven aan wat ons te wachten stond. Hieronder volgt een kort verslag van de eerste wel héél warme zomerse dagen.

Ik drink sowieso al veel water, maar de afgelopen dagen leek ik onafgebroken de kraan open te hebben staan, om zo mijn lichaam te voorzien van de nodige liters vocht. Daarnaast zocht ik als zovelen enige verkoeling in de schaduw, en ik niet alleen
.

Ook kater Baileys wist met de schaduw wel raad liep een pasje minder hard en paste zich volledig aan aan de zinderende warmte.

Ik beschermde mijn moestuintje met een vrolijk gekleurde parasol, en deed ze 's avonds verblijden met een flinke plomp regenwater opgevangen in een ton.

Het was warm héél warm, en ik schonk mijn laatste waterijsjes aan de heren die hier met 35 graden Celsius de wegen in ons dorp van een nieuwe asfalt laag deden voorzien. Zij konden ze beter gebruiken dan ik, en alweer deed ik een goede daad.

Samen met Jools Oliver in de zon!!!

Het is dan eindelijk officieel de zomer heeft ook ons landje bereikt. Dus laat ik voor even de boel de boel, hoor in de verte gierende kinderen een eerste koude plons in het water van de Blauwe Stad nemen terwijl ik mij uitermate goed vermaak met het boek van Jools Oliver getiteld "van min negen tot plus een!

Toen ik een paar maanden geleden begon te lezen dacht ik, ik weet niet hoe ik hier door heen kom, maar naar mate ik het boek verder lees, werkt het een beetje verslavend, en moet ik zeggen dat ik moeite moet doen het boek weg te leggen. Heerlijk om te lezen hoe Jools en de kleine Poppy samen een goed ritme proberen te vinden.

Eigenlijk komt het erop neer dat moeder natuur, je gezonde verstand, en het alom oude moeder instinct ( beter gezegd : hoe moeder erin stinkt) mijn moeder zit op het moment van schrijven gezellig naast me, je beste raadgevers zijn. Geen idee hoe het straks mij zal vergaan, als ik op mijn ouders lijk dan gaat het gewoon instinctief, niet te moeilijk over doen, en je zoveel mogelijk aan bepaalde ritmes houden.

Dus zal ik mij absoluut niet gaan storten op de vele boeken die rondom zwangerschap bevalling, en opvoeding geschreven zijn. Ik zal door de bomen het bos niet meer zien, ik ben de oudste uit een gezin van 4 kinderen, en heb grotendeels gezien hoe mijn ouders dit alles deden. Uiteindelijk is het met ons meer dan goed gekomen, en kan ik alleen maar hopen dat het mij net zo vergaat.