Zelf- inseminatie en de vraagtekens die daarna door je hoofd spelen.
Het is vrijdag, en vrijdag betekent net als de maandag en woensdag weer een leuke nieuwe post op de blog.
Het is nu ruim een week geleden dat in mijzelf onderwierp aan wellicht de grootste uitdaging die ik ooit deed. De zelf inseminatie. Ik vernam eigenlijk al heel snel veranderingen, maar durf nog nergens een conclusie op te trekken.
Afbeelding:bron peter-ros.nl
Het ene moment denk ik...ik kon wel eens zwanger zijn, maar sinds vanmorgen heb ik ineens twijfels ik voel me iets anders dan de afgelopen dagen, iets minder vrolijk, en iets meer bezorgd. En wat kan ik eraan doen?...juist ja helemaal niks.
Het grote afwachten is begonnen. Of eigenlijk ben ik al halverwege want volgende week kan ik gaan testen. Natuurlijk is de ene dag de ander niet, en misschien moet ik me dat iets beter realiseren.
Het ene moment ben ik helemaal niet bezig met wat er allemaal gebeurd, en het andere moment plopt het weer in je hoofd. Ben ik zwanger, of is dit alles puur toeval? Zodra ik wakker word is het er al..oh ja denk ik dan, ik heb geïnsemineerd dus het kan zijn dat ik nu....? Kom ik stap maar eens uit bed. Baileys wacht op mij, en ik ben wel toe aan een ontbijtnieuws.
Ik moet gewoon de dingen doen die ik anders ook doe. Contacten leggen voor de blog, leuke nieuwe stukken publiceren en vrolijk door gaan met waar ik gebleven was. Meer kan ik toch doen. Behalve hopen dat alles goed gegaan is natuurlijk. En op mijn kop staan hoef ik niet te proberen, want daar komt alleen maar gedonder van.
Als alles meezit en mijn menstruatie volgende week gewoon uitblijft kan ik een zwangerschapstest gaan aanschaffen. Na maandenlang mijn LH pieken getest te hebben, en dus vakkundig in een potje gepiest te hebben moet dit daarom enkel probleem zijn. De uitslag echter is iets meer zenuwslopend mag ik aannemen.
De zwangerschapstest toont aan de hand van het HCG (Human Chorion Gonadotrofine )hormoon in je urine aan of je zwanger bent. Dit hormoon zorgt ervoor dat je menstruatie uitblijf, en word al aangemaakt vanaf de eerste minuut dat je zwanger bent. Snelle jongens dus die hormonen.
Ik ga gewoon lekker het weekend in, en na het weekend zien we wel verder. Ik heb mijn stinkende best gedaan, en de rest laat maar over aan de natuur en de beste man hierboven. Wel zo verstandig!!
Fijn weekend allemaal!!! En niet te veel piekeren hé, want zoals een mooi gezegde luid.
"Piekeren is de verkeerde kant op fantaseren" en zo is het maar net.
vrijdag 5 februari 2016
woensdag 3 februari 2016
Wachten en de koningin van het korte lontje
De zelf inseminatie een week later
Alweer een week geleden stond deze dag in het teken van wel of nog niet insemineren. Ik had de stikstof tank met daarin de donor sinds twee dagen thuis, en mijn LH waarde bereikte zijn top. Alsof hij zojuist de top van Mount Everest bereikt had, en naar beneden riep..".joehoeoeoeoe, hoger als dit kan niet hoor, zal je er niet eens iets mee doen." Ik wilde wel, maar probeerde nog even wat tijd te rekken om zo de 24 uurs (zie mijn eerdere posts) kwestie tevreden te houden.
Wachten dus....en om het wachten aangenaam te maken, kocht ik afgelopen maandag een splinter nieuw skateboardje bij Caerboards in Groningen. Nadat ik elders even wat nieuwe snowboards gecheckt had.
Nou kan ik ook nog niet veel anders dan enkel rechtdoor, maar ik ben dan toch lekker in beweging. Hopelijk kan ik straks lekker achter de Bugaboo aan skaten. Net iets voor mij!!!
Volgende week kan ik gaan testen. De zwangerschapstest reageert op het zo genaamde HCG hormoon, Ik heb er echt nog nooit van gehoord maar op www.ikbenzwanger.com kwam ik erachter wat dit inhoud. En in no time spit ik alles op de site uit.
Werkelijk ik had meer verstand van autotechniek dan van mijn eigen cyclus. Dus toen ik besloot om BAM moeder te worden, iets wat ik natuurlijk echt hoop, ging er een wereld voor me open op het gebied van cyclussen. In no time werd ik een specialist. Iets wat natuurlijk ook wel moest, want ik moest mijn cyclus tot in de puntjes and far beyond that leren kennen om zo de perfecte timing van de inseminatie te kunnen plannen.
Nog een dikke week, en ik ben vast besloten rustig te wachten. Ik kan wel op mijn kop gaan staan, maar de natuur moet toch echt zelf te werk gaan. Ik houd wel alvast rekening met wat ik eet of drink, nu was ik sowieso al geen brie eter. Ik heb een natuurlijk afweer systeem voor al die rauwmelkse kaasjes, ik kan ze niet luchten of zien.
Van Filet American en salami krijg ik het standaard stokbenauwd dus daar blijf ik vanzelfsprekend heel gemakkelijk af.
En mijn senseo apparaat kan met pre-pensioen. Ik dronk al niet veel koffie, zo'n drie kopjes op een dag, maar volgens bronnen mag ik er nu nog maar 1. Prima...doen we. Fruit eet ik bij het leven, en roken doe ik gelukkig al lang niet meer.
Mijn aller laatste ervaring met té veel alcohol in mijn bloed is twee jaar geleden, toen stond ik op 1 sok en 1 schoen buiten op de oprit van bij mijn broertje. Hij gaf een gezellig feestje. Ik moest over fietsen gevallen zijn maar met mijn superkrachten die ik op dat moment had heb ik niks vernomen.
Hij was zo vriendelijk me naar huis te brengen, samen met twee vrienden van ons. En terwijl ik mijn appeltaart, de snert en alles wat ik die dag gegeten had stond te analyseren boven mijn wastafel in de badkamer, was hij op zoek naar een stok voor in de dweil, om zo mijn overschot aan alcohol netjes op te dweilen, de schat.
Vanaf dat moment, ik was net 33 en nog nooit zo dronken geweest, heb ik mezelf beloofd dit nooit meer te doen. Ik heb me er aan gehouden, want de keren dat ik nog een biertje aangeraakt heb zijn sporadisch. Dus ook dit moet geen probleem zijn.
Welke symptomen vertoonde jij nóg voor je de test deed? En paste je jouw eetpatroon ook al snel aan.
Alweer een week geleden stond deze dag in het teken van wel of nog niet insemineren. Ik had de stikstof tank met daarin de donor sinds twee dagen thuis, en mijn LH waarde bereikte zijn top. Alsof hij zojuist de top van Mount Everest bereikt had, en naar beneden riep..".joehoeoeoeoe, hoger als dit kan niet hoor, zal je er niet eens iets mee doen." Ik wilde wel, maar probeerde nog even wat tijd te rekken om zo de 24 uurs (zie mijn eerdere posts) kwestie tevreden te houden.
Inmiddels zijn we een kleine week verder, en ik verneem af en toe wat dingen waar ik anders nooit last van had. Maar ik durf nog niet eens een klein beetje een conclusie te trekken, dus wacht ik netjes af.
En jeetje ik kan best geduldig zijn. Ik weet dat ik wachten moet, en als ik weet waar ik aan toe ben, ben ik eigenlijk heel rustig, Als ik niet weet waar ik aan toe ben...dan loop ik als een kip zonder kop rond, en alles en iedereen krijgt de schuld. En in zo'n geval ben ik ineens de koningin van het korte lontje.
Wachten dus....en om het wachten aangenaam te maken, kocht ik afgelopen maandag een splinter nieuw skateboardje bij Caerboards in Groningen. Nadat ik elders even wat nieuwe snowboards gecheckt had.
Ik beloofde mezelf na een eventuele zwangerschap toch echt een snowboard aan te schaffen, om vervolgens van de piste af te knallen. Tot die tijd en tot 12 weken zwangerschap doe ik het lekker met mijn nieuwe skateboard, en belangrijker nog ik doe het extreem rustig aan op dat boardje.
Nou kan ik ook nog niet veel anders dan enkel rechtdoor, maar ik ben dan toch lekker in beweging. Hopelijk kan ik straks lekker achter de Bugaboo aan skaten. Net iets voor mij!!!
Volgende week kan ik gaan testen. De zwangerschapstest reageert op het zo genaamde HCG hormoon, Ik heb er echt nog nooit van gehoord maar op www.ikbenzwanger.com kwam ik erachter wat dit inhoud. En in no time spit ik alles op de site uit.
Werkelijk ik had meer verstand van autotechniek dan van mijn eigen cyclus. Dus toen ik besloot om BAM moeder te worden, iets wat ik natuurlijk echt hoop, ging er een wereld voor me open op het gebied van cyclussen. In no time werd ik een specialist. Iets wat natuurlijk ook wel moest, want ik moest mijn cyclus tot in de puntjes and far beyond that leren kennen om zo de perfecte timing van de inseminatie te kunnen plannen.
Nog een dikke week, en ik ben vast besloten rustig te wachten. Ik kan wel op mijn kop gaan staan, maar de natuur moet toch echt zelf te werk gaan. Ik houd wel alvast rekening met wat ik eet of drink, nu was ik sowieso al geen brie eter. Ik heb een natuurlijk afweer systeem voor al die rauwmelkse kaasjes, ik kan ze niet luchten of zien.
Van Filet American en salami krijg ik het standaard stokbenauwd dus daar blijf ik vanzelfsprekend heel gemakkelijk af.
En mijn senseo apparaat kan met pre-pensioen. Ik dronk al niet veel koffie, zo'n drie kopjes op een dag, maar volgens bronnen mag ik er nu nog maar 1. Prima...doen we. Fruit eet ik bij het leven, en roken doe ik gelukkig al lang niet meer.
Mijn aller laatste ervaring met té veel alcohol in mijn bloed is twee jaar geleden, toen stond ik op 1 sok en 1 schoen buiten op de oprit van bij mijn broertje. Hij gaf een gezellig feestje. Ik moest over fietsen gevallen zijn maar met mijn superkrachten die ik op dat moment had heb ik niks vernomen.
Hij was zo vriendelijk me naar huis te brengen, samen met twee vrienden van ons. En terwijl ik mijn appeltaart, de snert en alles wat ik die dag gegeten had stond te analyseren boven mijn wastafel in de badkamer, was hij op zoek naar een stok voor in de dweil, om zo mijn overschot aan alcohol netjes op te dweilen, de schat.
Vanaf dat moment, ik was net 33 en nog nooit zo dronken geweest, heb ik mezelf beloofd dit nooit meer te doen. Ik heb me er aan gehouden, want de keren dat ik nog een biertje aangeraakt heb zijn sporadisch. Dus ook dit moet geen probleem zijn.
Welke symptomen vertoonde jij nóg voor je de test deed? En paste je jouw eetpatroon ook al snel aan.
maandag 1 februari 2016
De zelfinseminatie a few days after
Zelf - inseminatie een paar dagen later.
Wat mag ik verwachten een paar dagen na de zelf-inseminatie. De zelfde dag al was ik misselijk, de dagen erna ook. Maar hé er gaat een griepvirus rond...dus ja. Afgelopen nacht zelfs was ik ineens zo misselijk dat ik mijn stinkende best moest doen om niet naar de beneden te rennen om eens verschrikkelijk over mijn huig te gaan.
Ik ben eigenlijk nooit misselijk, ook niet als ik griep heb de laatste keer dat ik echt misselijk was en over moest geven is al jaren geleden. Maar nu komen er af en toe van die vlagen, waarvan ik denk ahum. Ja dus,..grieperig of toch?
Maar verder voel ik me eigenlijk kip lekker. Gisteren had ik trouwens wel een pyjama dag, iets wat ik in mijn carrière werkelijk nog nooit gehad heb. Ik heb dan wel echt een hekel aan aankleden 's ochtends maar ik doe het toch altijd braaf, bang dat de dag anders verloren gaat. Gisteren had ik daar absoluut geen last van.
Oh ja duizelig. Ik ben echt net iets te vaak duizelig en ik heb last van mijn staartbeentje, iets waar ik al geen jaren last meer van heb. Als kind viel ik van mijn fietsje waardoor mijn staartbeentje werkelijk in een hoek van 90 graden staat. Jaren geleden viel ik er weer op, toen heb ik echt wel flink pijn gehad en dat heeft ook wel even geduurd, maar dat is wel meer als 15 jaar terug. Sinds een paar dagen begint de bastard weer irritant te doen.
Maar goed ik wacht enkel rustig af, ik kan wel op mijn kop gaan staan, maar of het echt helpt? Ik denk het niet hé. Inmiddels heb ik de stikstof tank weer op laten halen door UPS. Deze was eigendom van Cryos en moest dus als de sodemieter terug naar Denemarken.
De ochtend na de inseminatie heb ik gelijk een ophaalopdracht aan gemaakt, zodat ze de tank de andere dag weer op konden halen. Back to Denmark, ik heb nog een aardig kaartje toegevoegd om ze te bedanken.
Afwachten, en gewoon lekker mijn ding blijven doen. Zoals iedereen, want daarin ben ik dan weer geen uitzondering.
Wat mag ik verwachten een paar dagen na de zelf-inseminatie. De zelfde dag al was ik misselijk, de dagen erna ook. Maar hé er gaat een griepvirus rond...dus ja. Afgelopen nacht zelfs was ik ineens zo misselijk dat ik mijn stinkende best moest doen om niet naar de beneden te rennen om eens verschrikkelijk over mijn huig te gaan.
Ik ben eigenlijk nooit misselijk, ook niet als ik griep heb de laatste keer dat ik echt misselijk was en over moest geven is al jaren geleden. Maar nu komen er af en toe van die vlagen, waarvan ik denk ahum. Ja dus,..grieperig of toch?
Maar verder voel ik me eigenlijk kip lekker. Gisteren had ik trouwens wel een pyjama dag, iets wat ik in mijn carrière werkelijk nog nooit gehad heb. Ik heb dan wel echt een hekel aan aankleden 's ochtends maar ik doe het toch altijd braaf, bang dat de dag anders verloren gaat. Gisteren had ik daar absoluut geen last van.
Oh ja duizelig. Ik ben echt net iets te vaak duizelig en ik heb last van mijn staartbeentje, iets waar ik al geen jaren last meer van heb. Als kind viel ik van mijn fietsje waardoor mijn staartbeentje werkelijk in een hoek van 90 graden staat. Jaren geleden viel ik er weer op, toen heb ik echt wel flink pijn gehad en dat heeft ook wel even geduurd, maar dat is wel meer als 15 jaar terug. Sinds een paar dagen begint de bastard weer irritant te doen.
Maar goed ik wacht enkel rustig af, ik kan wel op mijn kop gaan staan, maar of het echt helpt? Ik denk het niet hé. Inmiddels heb ik de stikstof tank weer op laten halen door UPS. Deze was eigendom van Cryos en moest dus als de sodemieter terug naar Denemarken.
De ochtend na de inseminatie heb ik gelijk een ophaalopdracht aan gemaakt, zodat ze de tank de andere dag weer op konden halen. Back to Denmark, ik heb nog een aardig kaartje toegevoegd om ze te bedanken.
Afwachten, en gewoon lekker mijn ding blijven doen. Zoals iedereen, want daarin ben ik dan weer geen uitzondering.
Abonneren op:
Posts (Atom)
