Vragenlijst alleenstaand moederschap

Op één of andere gekke manier houd ik van het invullen van vragenlijsten en het liefst met een goed schrijvende pen. Heerlijk vind ik dat, een beetje over die stippellijntjes kalken. En vandaag mocht ik er maar liefst 2 invullen in totaal 5 velletjes A-4 papier,wat een weelde.

Afgelopen week kreeg ik ze via de kliniek per mail toegezonden de "Vragenlijst voor kandidaat alleenstaande moeders en de " Vragenlijst intakegesprek alleenstaande".
En vandaag heb ik ze ingevuld, omdat ik graag korte metten maak met dat soort dingen. Wat gedaan is is gedaan en daar hoef ik me dan geen zorgen meer om te maken.

Dus greep ik naar die goed schrijvende pen, zette voor mezelf en vers bakje koffie, gepaard met een goed gevuld glas water, want koffie droogt uit, en ging aan de slag.

Ik zal u even meenemen in de wondere wereld van de vragenlijst voor alleenstaande moeders. Misschien wel leuk als u de vragen voor u zelf invult, wat zal jij doen? wat zal jij zeggen tegen je kind later? en heeft u al een voogd geregeld voor uw oogappeltjes? Ik ben benieuwd naar jouw antwoorden, leave a comment onderaan deze post, als je bereid bent dit te delen.

Daar gaan we dan, even indenkende dat u net als ik bewust kiest voor een alleenstaand moederschap (de heren die deze post lezen, zich even verplaatsende in de vrouw, eindelijk TIETEN : 0 ).

• Denkt u dat uw kind een vader zal missen?
• Wat wilt u uw kind vertellen als het vraagt of hij /zij een vader heeft?
• Wat wilt u uw kind vertellen als het vraagt waarom u besloten heeft alleen een kind te krijgen?
• Heeft u al bedacht wie de voogdij over uw kind zou kunnen krijgen, mits u onverwacht komt te overlijden? ( dat is even een bittere pil hé? maar wel ontzettend belangrijk om vast te laten leggen)

De documentaire "Wij willen ook een kind" van Mirrela van Markus, NTR Docs die vorig jaar juli door de npo uitgezonden werd, en die ik meerdere keren bekeken heb heeft mij geholpen om te gaan met in hoeverre de donor een rol zal spelen in het leven van mijn kind. Deze documentaire vind ik een absolute aanrader om eens terug te kijken, juist omdat er zoveel kanten van de aanwezigheid van een vader in de opvoeding van een kind belicht worden.

De papa van mijn kindje krijgt daarom straks ook een prominente plaats in huis, zodat hij of zij altijd een plekje heeft om zich te vergelijken, en de vragen die het kind zal hebben kan ik uitgebreid beantwoorden, ook omdat ik een heel uitgebreid profiel van de donor heb.

Voor allen die wijzer willen worden, de informatie avond!!!

Hop daar gingen we dan, de tas werd gepakt en vooral het eten en wat lekkere dingen tussendoor mochten niet ontbreken. Want we gingen op stap, en niet zomaar op stap.

Want gisteren gingen mijn mama en ik samen op pad, de informatie avond voor alleenstaande moeders in de kliniek waar ik straks waarschijnlijk een IUI (Intra-uteriene inseminatie ) traject start, stond gepland voor 19 mei en geen dag later.
En zo geschiede het dat wij ons in alle vroegte een weg baanden door het Nederlandse Spoorwegen net.

Gewapend met een ik moet zeggen echt heerlijk bekertje Ice Coffee lieten wij ons prins heerlijk vervoeren in de goed gevulde coupé.

Enige tijd later arriveerden wij op het centraal station, en brachten wij een behoorlijk interessant bezoekje aan het toilet, iets met deuren en sloten en knoppen die groen rood groen en dan weer rood knipperen...de ??? rezen naar mijn hoofd toen ik ineens in de gaten kreeg hoe het hier te werk ging, ik was niet de enige want ook mijn liefste mama kreeg enige claustrofobische neigingen. Toch heb ik nog een leuke foto van het toilet weten te maken, ik heb er echt even een momentje van gemaakt.

Na ons enerverende toilet bezoek namen wij dankbaar gebruik van de door NS verstrekte bonnen voor een gratis snack bij aankoop van een puntzak frites. Daarna vervolgden wij onze reis per bus, en in no time waren we dan ook op de plaats van bestemming, nog even een vers bakje koffie bij een ziekenhuis tegenover, en hop daar sta je dan voor de kliniek waar het hopelijk allemaal gaat gebeuren. Ietwat aan de vroege kant, want ik heb een hekel aan te laat komen, namen wij een plekje op een leuk gekleurde bankje in de kliniek.

Een kwartiertje later besloot ik eens naar het grote raam te wandelen en te kijken naar de verkeersstroom, van de naast gelegen autosnelweg. Tussen al die enorme vrachtwagens en die voorbij razende auto's dook er ineens een wit transport busje op, levensgroot in onmiskenbare duidelijke letters stond daar het woord u raad het al..."TWINS". Oh nee dacht ik, dit zal toch geen voorteken zijn, aangezien we onderweg in de trein ook al ik weet niet hoeveel ooievaars voorbij hadden zien komen, liep ik ietwat schoorvoetend terug naar mijn plaatsje op het bankje, en vertelde mijn moeder wat ik zojuist had gezien.

De wachtruimte vulde zich inmiddels goed met allemaal vrouwen die net als ik de uitdaging aan gaan, en om iets over half vijf werden wij binnen geroepen. Aanwezig was een verpleegkundige van de kliniek, welke de spits af beet door een korte introductie te geven over wat de kliniek precies deed, hoe het in zijn werk gaat en wat de percentages zijn. Natuurlijk had ik mijn huiswerk al gedaan, dus veel van de dingen die ik hoorde klonken mij bekend in de oren.

Daarna was het de beurt aan een heel vriendelijke maatschappelijk werkster.

Bij de vraag of iemand al ervaring had met donoren van buiten Nederland, en buiten de kliniek, zag ik mijn kans schoon, en vertelde over mijn donor, en de keuze die ik gemaakt had door juist een donor met een heel uitgebreid profiel te nemen. Ik vind het leuk om in een groep te spreken, en naar mate de voorlichting vorderde kwamen de tongen van de andere dames ook los. Leuk om met elkaar gedachten, ideeën en vragen uit te wisselen. Over de verdere inhoud van deze avond zal ik deze week nog een leuke post neerzetten.

Terwijl ik binnen in het zaaltje mij liet voorlichten, dacht mijn liefste mams even gezellig een vrolijk tijdschrift ter handen te nemen, bij het openslaan van dit blad leest zij het volgende wat mij ietwat verontrustend in de oren klinkt, leest u mee? Dit is wat zij las. Ik citeer " we dachten dat we 1 kindje zouden krijgen, maar we kregen er 2".O'jeeeeeeeetje...oh jeee!!!!!! Zal het dan toch???

Uiteindelijk verlieten wij de kliniek, en waar twee vrolijke vriendelijke dames van de  informatiegroep achter ons in de bus terug naar het centraal station het al kwebbelend hebben over de informatie die ze zojuist vergaard hebben, daar heb ik het met mama over Hugo de Groot en het belang van een koffiezet apparaat aan boord van een hijskraan. Ach ja !!!

Wel een héél leuke donor!!!

Een week of wat geleden zaten goeie vriendin Margriet en ik achter mijn laptop, ik wilde haar laten zien hoe ik op zoek was naar een leuke geschikte donor. Inmiddels had ik al drie favoriete donoren geselecteerd, maar wat is er nu leuker om ze allemaal even bij langs te gaan, even kijken wat er speelt in donor land.
En ineens was hij daar...."ohhhhh, zei vriendin Margriet, dit is wel een hele leuke kijk dat koppie eens" en inderdaad een prachtig blond koppie keek mij aan, "' hij is inderdaad wel heel erg leuk" bevestigde ik. En samen doken wij in zijn uitgebreide profiel.

Een dag of wat later sprak ik Margriet weer, samen onderweg naar Emmen vertelde ze me dat ze overal de fictieve naam van deze donor tegen kwam. Misschien een teken van bovenaf...ik denk het wel. Ik besteedde er verder niet gek veel aandacht meer aan, maar zodra ik aan deze donor dacht, werd ik stiekem van binnen wel heel erg blij.

En week later kwam zusje Tanja gezellig even op bezoek, ook haar liet ik zien wat ik vriendin Margriet eerder had laten zien. "Die is leuk!!!!! " riep zusje Tanja, van alle inmiddels 4 favorieten stak deze donor er met kop en schouders boven uit. En ineens zag ik het staan...nooit eerder had ik het zien staan op de site, maar nu ineens werd mijn aandacht gevestigd op het woord ''reserveren"' ik las dit stukje aandachtig door, er werd geadviseerd wanneer men een favoriete donor had gezien , deze te reserveren want mocht je het traject van zwanger worden in wilt gaan en vervolgens je favoriete donor bestellen, dan bestaat de kans dat deze niet meer voorradig of zelf uitverkocht is. De teleurstelling zal dan groot zijn, en je zal dan terug vallen op een tweede keus.

Oke...en nu ? zei ik tegen zusje, " ja ik zal het gewoon doen zei ze, waarom niet? " kijk en dan is het makkelijk dat je een zusje hebt die je gewoon dat duwtje in de rug geeft. "'Ik bel mama, kijken wat zei zegt"' zei ik, en al snel lag mama on speaker tussen Tanja en mij op de keukentafel. "Wat zegt je gevoel?" zei mama, ik vertelde dat mijn gevoel bij deze donor super was, dat ik ontzettend blij werd wanneer ik er aan dacht. " Dan zal ik het gewoon doen" zei mams. En inderdaad waarom niet. Een paar muisklikken verder, en een leuk bedrag later kan ik u vertellen dat ik de aller aller aller leukste donor ever gevonden heb. Ik ben Gods gelukkig met de keuze die ik gemaakt heb, en ik ben nog Gods gelukkiger met deze man als donor!!!

En dankzij dit hele uitgebreide profiel waarin zelfs zijn EQ tot in de puntjes uitgelicht is, hoop ik straks aan die kleine spruit te kunnen vertellen dat zijn of haar papa een heel bijzonder iemand is.