De Cryos Hype

Vanmiddag werd ik benaderd door een redactie lid van het Algemeen Dagblad. Of ik even een momentje had.  "Yeh wright dacht ik...heb je er weer eentje",- krijg ik zeker weer een heel arsenaal aan Algemeen dagbladen door mijn mik geduwd-. Ik zag mezelf al steevast aan de ontbijttafel zitten met een kop koffie en een krant, omdat ik weer het lef niet had om gewoon netjes "Nee dank u"' te zeggen.

"Komt het gelegen?" vroeg de vriendelijke stem aan de andere kant. En wat zeg je dan hè? ......inderdaad dat wat we eigenlijk allemaal zeggen toch? Nee sorry ik heb het echt kneiter druk, je belt echt op het meest ongelegen moment. Ik wilde mezelf namelijk net met een kop warme chocomelk keihard achterover laten vallen op de bank. Om er vervolgens het eerst komende etmaal niet meer vanaf te komen.

Grappig dat we allemaal in een soort van verdedigings-offensief duiken zodra dat soort telefoontjes opduiken. Nee sorry je belt echt op het meest ongunstige tijdstip. Ik sta net bij de kassa, mijn hond is ontsnapt en doet zichzelf tegoed aan de kippen van de buurman. Mijn zoontje is van de trap gevallen en mijn dochter vond het de hoogste tijd haar kauwgom op elegante wijze te verweven met haar pijpenkrullen. Tot overmaat van ramp komt mijn partner net thuis met het idee dat het gras toch groener oogt bij de buurvrouw, en ...kortom nee nee sorry bel morgen maar terug, dan heb ik misschien tijd. Kruis kruis kruis, want ook morgen verzin ik weer iets leuks om jouw maar niet te woord hoeven te staan.

Zo is het toch, dat doen we toch allemaal als we weer zo'n telefoontje krijgen.

Ook ik had het vandaag pleuris druk vond ik zelf. "Tenzij je leuk nieuws hebt" zei ik tegen de vriendelijke stem.

"Dat denk ik wel" zei hij, "ik ben namelijk huppeldepup ( sorry beste meneer met de vriendelijke stem, maar uw naam is mij even ontschoten) van de redactie van het Algemeen dagblad, en wij schrijven een stuk over het Cryos." Je weet wel, die spermabank in Denemarken daar waar de laatste dagen zoveel om te doen is, Iets wat ik gisteren minstens 3 keer voorbij heb zien komen in de media. Iets waarover ik gisteren op Facebook nog getagd ben. En dus kan het Algemeen Dagblad niet achter blijven.

Zodra het woord redactie valt ben ik al om. Ik heb iets met redacties, vroeger al vond ik het leuk. Mijn stage die ik voor het Grafische Lyceum moest doen , deed ik destijds bij de Hazewinkel pers in Groningen. Dagelijks liep ik een rondje over de redactie omdat ik het simpelweg bere- interessant vond.

Enfin de redactie van het Algemeen Dagblad wil een stuk schrijven over mensen die ervaring hebben met de Cryos bank in Denemarken. En laat ik dat nu net hebben. Al googelend kwam deze meneer op mijn blog, las wat van mijn posts en kwam een foto tegen van een stikstof tank. Waarschijnlijk deze foto.

De stikstof tank die hier in januari een prominente plaats in mijn huiskamer in nam. De stikstoftank die hier via UPS geleverd werd, en waar de mogelijke bouwstenen van mijn kiddo to be in zaten. Diep ingevroren bij een temperatuur van -196 graden. Ja dat is best koud lieve mensen.

De foto van de donor die ik zelf uitgekozen had, want dat kan dus lekker bij Cryos, hangt hier nog steeds op de koelkast. Op 28 januari om 00:12 uur deed ik de zelf inseminatie, voelde ik mij professor en gynaecoloog in 1. En lees je hier het hele verhaal van die bewuste nacht.

Mijn ervaring met Cryos mag ik nu gezellig delen met de vriendelijke meneer van het Algemeen dagblad. Kunnen jullie straks tijdens het ontbijt met je vertrouwde krantje en dat kopje koffie wat je 's ochtends zo hard nodig hebt eens even lekker struikelen over alles wat met zaad en extreme kou te maken heeft.

Neem ik ondertussen nog een hapje van mijn yoghurt.

Jack besteld een broertje de film

Ik had hem al graag eens willen zien, maar kon hem nergens terug vinden, de film "Jack besteld een broertje." Tot ik hem een week of twee geleden op een zondag ochtend, je kent ze wel heerlijk onderuitgezakt voor de tv met alles wat Zapp te bieden heeft, voorbij zag komen.

Vanaf 30 oktober zend Zapp elke zondag om 9:00 uur een familie film uit. Waaronder dus deze film. "Mooi" dacht ik. "Krijg ik hem toch nog te zien, en ik hoef er niet eens moeite voor te doen". Deze GA ik kijken, al staat de hele wereld in brand ,-en dat staat ie ook gewoon- niets en niemand weerhoud me van mijn momentje met Jack en zijn twee mama's.

Inderdaad Jack heeft twee mama's. Reden te meer om te kijken dus. Want bij mijn "coming out " vertelde ik aan iedereen die het maar weten wilde dat mijn kind straks ook twee mama's zal hebben.

Gisteren was het dan eindelijk zo ver. En omdat ik wel vaker gewoon de wekker zet om naar een programma van Zapp te kijken, zoals je in deze post kunt lezen, was dat gister ochtend niet anders.
Ik was er klaar voor. And so was Jack!!!

Een guitig ventje wiens koppie mij doet denken aan een leuk kereltje hier in uit de buurt. De kleine blonde spring in't veld word omringt door een oom en tante, drie vervelende neefjes, en zijn beide mama's. Ze wonen naast - en met elkaar.

Jack wil al jaren niets liever dan een broertje, en terwijl iedereen hem een ander verhaal verteld over hoe baby's in je leven komen, houd Jack er zijn eigen idee op na. Zijn biologische mama at immers heel veel slagroom en augurken, en kreeg toen een hele dikke buik. Een buik met een ei erin. En op een dag kwam dat ei eruit. En uit dat ei kwam baby Jack.

Nu een dag voor zijn 8e verjaardag weet hij zeker dat hij een broertje krijgt, want zijn mama eet alweer veel augurken en zet regelmatig haar mond aan de tuit van de slagroomspuit.

De wereld is dan ook te klein als Jack op de dag van zijn verjaardag een konijn krijgt, een "Broer konijn." Belachelijk vind hij het. Want hoe moeilijk kan het nou toch zijn om hem gewoon een broertje te geven. Iets waar hij al zoooooo lang om vraagt.

Twee mama's kunnen nooit samen een kindje maken, "Daarvoor heb je Willie's nodig" legt zijn niet biologische mama hem uit. En alleen mannen hebben willie's. Die geven ze dan aan de vrouw en zo krijg je een kindje.

En dat het allemaal niet zo makkelijk is om zomaar aan Willie's te komen, leggen zijn mama's hem goed uit. Geen reden voor Jack om zijn wens dan maar aan de wilgen te hangen, want zo moeilijk kan het toch niet zijn? Je gaat gewoon op zoek en vraagt om Willie's.

En dat is precies wat Jack gaat doen. In zijn zoektocht naar die Willie's ontmoet hij mannen die allemaal ergens wel iets eigenaardigs hebben, en onbedoeld bouwt hij een band met ze op.

Een heerlijke film vol kinderlogica. Dat Jack aan het einde van zijn zoektocht er achter komt dat het krijgen van Willie's eigenlijk toch niet zo makkelijk is dan dat hij denkt, beseft hij maar al te goed. Maar Jack's besef van het belang van vriendschap en het hebben van een lieve familie om je heen blijkt nog groter.

Wat een leuke film is dit. Er word een situatie geschetst die gewoon heel normaal is. Opgroeien met twee mama's en daar geen punt van maken. Een lekker zooitje ongeregeld, is het. Rond vliegende kinderen. Een puberende neef, een vriendinnetje die Harry heet, en twee mama's die onvoorwaardelijk van hem houden.

Leuk leuk leuk...vind ik hem. En nog leuker vind ik Jack, die sinds zijn 8e verjaardag elke dag met een paar konijnen oren op rond loopt. Gewoon omdat er geen schaamte is, en hij net als zijn mama's mag zijn wie hij is.

Chapeau Jack!!

Instagram, Facebook en mijn lack aan social media skills.

Het opzetten van een bedrijfje naast deze blog, dat is waar ik de laatste tijd flink mee bezig ben. Maar zonder slag of stoot gaat het niet.

En natuurlijk heeft iedere ondernemer in de dop daar mee te maken. Want voor niks gaat de zon op toch? Ik ben al dagen bezig met het aanmaken van een simpel Instagram account. Hoe moeilijk kan het zijn zal je denken, nou moeilijk genoeg om mij af en toe gewoon lekker even helemaal tot waanzin te drijven. Om verdrietig van te worden gewoon. Maar dan ook echt verdrietig hè.

Ik ben niet zo iemand die (en ik ken er eentje) echt elke zucht op haar facebook pagina zet. Geheid dat jij er ook een handjevol van kent. Reden genoeg voor mij om zo iemand niet langer meer te volgen. Je gaat gelukkig nog net niet mee naar de w.c zeg...allemachtig man.

Maar goed. Ik wil mijn bedrijf op de markt zetten en dan heb je toch echt nogal een Social Media kit nodig zeg.

Ik kom uit het reclame wereldje. Een wereldje dat ik qua ontwikkeling ruim een eeuw geleden verlaten lijk te hebben. Social Media training zal dus absoluut iets voor mij zijn. Ik moet het mezelf eigen maken dat ik vaker foto's maak van wat ik doe, waar ik heen ga en waarom ik erheen ga.

Dat vind de klant dan weer leuk. En leuke klanten dat is waar het uiteindelijk omdraait.

Ik schreef mijn bedrijf in bij de KvK, en wat was ik f*cking trots zeg!!! Heb ik er een foto van?? Uhhh nee...gewoon omdat ik het nogal een gedoe vind om op de stoep voor een een bedrijf als KvK mijn haar in de plooi te doen, de juiste positie of houding aan te nemen te kijken of je qua lichtinval wel goed zit. Om vervolgens te klikken, en erachter te komen dat je er gewoon ruk op staat.

Enigszins geïrriteerd verwijder je de foto om weer een nieuwe foto te maken, want je wilt er hoe dan ook leuk op staan. Ondertussen voel je je nogal ongemakkelijk, aangekeken en opgejaagd door alles en iedereen om je heen. En om dit soort irritaties te voorkomen. en omdat ik niet heel erg veel zelfvertrouwen heb, skip ik het liefst zulke momenten. En dat terwijl ik graag dingen vast leg.

Ik loop dus door, terwijl ik weet dat ik best een foto mag maken, dat er niemand is die zal zeggen..."heey Lennips sta je nu gewoon een selfie te maken voor het pand van de Kvk. Oprotten wegwezen ga je moeder pesten, de buurman of weet ik veel wie, maar hier worden geen foto's gemaakt. En een uitzondering maken doen we ook niet.

Natuurlijk mag ik foto's maken. Net als ieder ander dat doet, voor het thuisfront, voor je nieuwste vlam, voor de rest van de wereld of gewoon bedrijfsmatig.

Ik moet het mezelf eigen maken dus. Dat als ik onderweg ben naar een event, regelmatig foto's post, en daarbij nogal wat gebruik moet maken van ##### inderdaad de hashtag.

Dat die nieuwe skate sokken waarmee ik net van de trap af geleden ben omdat ze nog te glad zijn, echt bij die ene # skatewinkel # vandaan komen. En dat ik dat dan weer publiceer op mijn Instagram account.

Maar alle Jezus te paard wat moet ik er aan wennen. Gelukkig sprong vriend en website ontwikkelaar Henk voor mij in de bres. Hij is druk bezig met het maken van mijn nieuwe site. Een site waarin ik dus ook die tools als Instagram en Facebook op heb willen staan. Je kent het wel...ik maak een foto, plaats dat op het Instagram account van Keep them Hooked ( mijn nieuwe bedrijf) en vervolgens komt die foto ook weer op de site te staan.

Super handig natuurlijk en verdomd ideaal om zo je bedrijf een beetje te promoten, maar voor mij is het nu nog gewoon allemaal een beetje abra - f*cking - cadabra hoor.

Al doende leert men is mij altijd verteld dus waag ik mezelf er maar gewoon aan. Ik sta natuurlijk te popelen om dadelijk keihard aan de slag te gaan. en ben super blij met de nieuwe site die elk moment de lucht in kan gaan.

En ach met al die social media skills komt het vast helemaal goed.

Unschooling

Afgelopen maandag schreef ik hier een artikel over het principe unschooling. Want wat is nu eigenlijk unschooling? Een vraag die ik opgelost wilde zien, en zoals beloofd in de vorige post, kom ik er vandaag op terug.

Ik deed mijn huiswerk, iets wat ik niet tegenkwam op de site's die ik bezocht omtrent dit onderwerp. Voor zover ik dus weet geen huiswerk voor deze kids. Lucky ones I think!!!!

Maar wat houdt unschooling dan precies in ?

Zijn dit geen losgeslagen kinderen dan? Iets wat je al snel denkt als je hoort dat deze kinderen niet volgens de boekjes leren?

Want dat hoort toch zo, dat is wat ons ingeprent is toch?? "Volgens de boekjes" letterlijk en figuurlijk.
Het antwoord op deze vraag kan ik denk ik beantwoorden met een volmondig NEE....

Kinderen die via het unschooling principe opgevoed worden, zijn per definitie geen losgeslagen kinderen. Zij krijgen in tegenstelling tot kinderen die met name door de Nederlandse overheid verlicht worden (leerplicht) meer vrijheid in hun doen en laten. Er word naar hun behoefte geluisterd en daarbij word het lesmateriaal aangepast. In hun eigen tempo en op hun eigen manier. Niet die one size fits all shit dus waar ik het eerder over had.

Deze kids die via het unschooling principe les krijgen worden begeleid door volwassen, die ze helpen hun zelfgekozen projecten te realiseren, de kinderen (veelal van verschillende leeftijden) zijn zelf verantwoordelijk voor wat ze leren of willen doen.

Ik las een stukje over een moeder van wie alle drie haar kids volgens dit principe les krijgen.  Op een soort van school genaamd "de Ruimte""

Uitleggen wat unschooling precies is vindt ze best moeilijk. Mensen krijgen al vaak het idee dat er helemaal geen grenzen zijn, dat deze kinderen maar mogen doen en laten wat ze willen.Natuurlijk zijn er grenzen. Als een kind de hele dag op een trampoline zal willen springen dan mag dat best, maar op een gegeven moment zal er een kind komen dat ook graag op die trampoline wil spelen. Of zelfs samen met jouw op die trampoline willen staan. Dan zullen ze toch moeten leren samen te werken.

Ze komen dus voor veel keuze's te staan, ontmoeten veel andere mensen waarmee ze om leren gaan. De Ruimte is een samenleving, die onderdeel vormt van een grotere samenleving. Kinderen worden niet wereldvreemd, juist omdat ze de hele dag aan het samenleven zijn.

Om te leren samenleven heb je bepaalde vaardigheden nodig, en zij helpen die kinderen die vaardigheden te ontwikkelen wanneer zo'n kind eraan toe is.

De kinderen van deze moeder leerden al snel dat ze de ruimte mochten nemen die ze nodig hadden. Dat er geen volwassenen waren die een vooropgesteld plan voor ze klaar hadden liggen, een plan waarin staat hoe zij zich zouden moeten ontwikkelen. Want dat is waar het reguliere schoolsysteem zich schuldig aan maakt.

Pretty impressive I think!!!

Unschooling is dus een bijzondere onderwijs methode die gebaseerd is op het verwerven van ervaringen. Zij maken geen gebruik van stoffig droog lesmateriaal als schoolboeken, maar maken gebruik van enkel didactisch materiaal dat uit het leven komt. De leerstof wordt volledig aangepast op de behoefte van het kind, en afbakingen van vakken of lesuren bestaat niet. Het leren gebeurt gewoon lekker spontaan.

Jeetje dat is gewoon verfrissend dus. Geen urenlange opsluiting tussen vier muren, waar we allemaal dezelfde lesstof voorgeschoteld krijgen. Terwijl elke kind een andere behoefte heeft. Gek toch dat we buiten die schoolmuren om mogen zijn wie we zijn, ieder er een andere hobby of sport op nahoud, omdat nu eenmaal de interesses ( godzijdank ) ergens anders liggen- anders werd het wel een hele benarde positie zo achter een starthek van de fietscross- maar op school krijgen we wel allemaal het zelfde te leren.

Fouten maken mag???

Ik ging verder op onderzoek en stuitte op dit. Opletten geblazen dus. Komt ie... Een van de belangrijkste principes van levensecht leren (informeel leren)  is het dat mensen beter leren als ze meer actief kunnen zijn en ze zich bezig kunnen houden met hun eigen vragen en belangstellingen- oké nice- hun eigen ideeën kunnen testen en hun eigen fouten kunnen maken.

Fouten zijn er nu eenmaal om van te leren toch. In het huidige schoolsysteem worden fouten radiaal afgestraft. En geloof mij...als je net als ik nogal gevoelig bent wanneer iemand je afstraft voor iets wat je nog helemaal niet onder de knie hebt, dan is dat nou niet bepaald een stimulans om door te gaan.

Ene Manu Kapur, onderzoeker aan het Learning Science Lap stimuleert de reputatie van het maken van fouten. "Productief falen" noemt hij het. Huh hoe komt ie daar dan bij, hoor ik u denken. Gelukkig bied Anne Murphy Paul -Ik ken hem ook niet hoor- daar uitkomst. Hij beschrijft het in het schrijven over zijn werk in een uitgaven het het tijdschrift Time als een paradox in leren.
"Hoe meer je strijdt en zelfs faalt terwijl je probeert om nieuwe informatie te beheersen, hoe beter je waarschijnlijk bent in het herinneren en later toepassen van die informatie.

Duidelijk toch??

Het bied mij in ieder geval perspectief en ik vind het een behoorlijke overweging waard. Ik wil namelijk niet dat mocht ik straks nog iets van moeder worden, dat ik mijn kroost blindelings naar een school stuur waarvan ik weet dat ze voorgekauwd lesmateriaal te verstouwen krijgen. Dat ze binnen die vier muren opgelegd krijgen wie ze moeten zijn, i.p.v wie ze mogen zijn. Laat het gewoon een overweging waard zijn.

Unschooling????

De laatste tijd loop ik mezelf af te vragen of en naar welke school ik mijn kinderen (als ik ze krijg) zal brengen. Van een standaard school is sowieso al geen sprake omdat ik vind dat ze hier nogal droge kost voorgeschoteld krijgen. Niets om zichzelf te ontplooien maar klaar gestoomd worden om dienaar te zijn van de maatschappij.

In 100 jaar tijd is het schoolsysteem amper veranderd, terwijl wij in diezelfde honderd jaar, voor nogal wat uitdagingen hebben gestaan. We zijn naar de maan geweest, hebben een technologische ontwikkelingen doorgemaakt waarvan je haast stijl achterover slaat. Maar onze oogappels zitten nog steeds braaf naast elkaar een leraar aan te gapen die ze volpropt met alles wat wij horen te weten. Omdat wij vinden dat dat zo hoort. We tell them what to think!! Eerlijk...om te kotsen toch zoiets.

"Nobody grew taller by being measured "

- Roland Meighan-

Cheryl Maas, ongetwijfeld dat je haar kent, niet? - Dan google er maar eens flink op los- Deelde afgelopen week een filmpje waarin een hele aardige zwarte meneer  -in mijn beleving een held- het schoolsysteem aan klaagde.

Een prachtig filmpje maar my god zo in en in triest. Hoe het schoolsysteem miljoenen kinderen veranderd in robots, hun creativiteit van ze afpakt net als hun individualiteit. Waarin ze netjes naast elkaar moeten zitten, pas iets mogen zeggen als ze hun vinger opsteken. Een half uurtje krijgen om te pauzeren. Om ze vervolgens weer in het gareel te zetten.

Waar ze door middels van cijfers of letters beoordeeld, of zelfs veroordeeld worden. Dezelfde letters en cijfers als waarmee wij ons vlees keuren. 

Elke wetenschapper en ouder van twee of meer kinderen weet dat ze niet hetzelfde zijn. Dat ze hun eigen behoeftes hebben, hun eigen manier van denken en doen. Waarom krijgen ze dan wel dat"one size fits all crab te verduren". Zoals deze meneer zo prachtig omschrijft.

Hij pleit ervoor dat leraren meer gaan verdienen. Want waar een chirurg het hart van een kind red, daar kan een leraar het hart een kind raken. Leraren zitten vast in een systeem door hoger hand opgelegd. Dezelfde hand die wil dat wij als robotjes leven, volgens protocol om enkel maar te dienen. Als slaaf van de elite. 

Natuurlijk is wiskunde belangrijk, maar niet meer belangrijk dan kunst of dans. In Finland werken ze met een systeem waarin kinderen minder lang naar school hoeven, huiswerk niet nodig is, en leraren beter betaald krijgen. Zij geloven in samenwerken in plaats van competitie. 

Wow ....ja hier word je blij van. Ik spring alvast even een gat in de lucht. 

Gelukkig bestaan er naast het reguliere onderwijs natuurlijk ook nog meerdere vormen van onderwijs. En ik hoef jullie niet te vertellen welke dat zijn. Maar van deze had ik nog niet gehoord.

Unschooling. 

What the .... is unschooling. Ik kwam het tegen in een column van een freelance journalist die met haar man en twee kinderen van 4 & 1 jaar oud in een klein appartementje in Berlijn wonen. Je kent het wel Berlijn. Iets met een muur, check point Charlie, oneindige mogelijkheden, fantastische kinderspeeltuinen en zeer zeker een stad die ik nog eens wil gaan bezoeken.

Enfin zij zijn van  bewustwording, minimalisme en dus ook het unschooling. En omdat mijn zoektocht naar een school to be ergens in mijn register zit, is dit een reden te meer om eens uit te zoeken wat dat Unschooling nou precies inhoud.

Ben jij ook zo benieuwd ? A.s. woensdag doe ik in mijn volgende post uitgebreid verslag van dit fenomeen. 

Ik heb immers wat huiswerk om uit te zoeken.

Herfst vakantie en nu?????

Vanaf vandaag begint hier de herfst vakantie.

Net als je als ouder alles weer lekker op de rit hebt. En de slag van vroeg opstaan, aankleden, snoetjes poetsen, ruzie's sussen, broodjes smeren, samen ontbijten, veters strikken, tas inpakken en naar school brengen weer onder de knie hebt. Dan ineens is daar weer die herfst vakantie.

Gelukkig heb ik voor jullie alvast een wat leuke activiteiten in de agenda gezet. No worries dus. 

Tijd om volledig te panikeren heb je niet. Want er is vast weer van alles leuks te doen en beleven. Echt uitslapen zit er dus niet in

Zaterdag 15 Oktober Zapp Sport de battle met Candy Jacobs en Douwe Macare

Zaterdag ochtend bijvoorbeeld is het tijd voor Zapp Sport. Met deze keer de battle Skateboarden. Iets waarvoor ik dus absoluut mijn bed uit kom. En als ik kinderen zal hebben plakte ik ze in dit geval alvast met hun neusje tegen de televisie. Om ze vervolgens met hun skateboard naar buiten te sturen.

Skateboarden de battle op zich is al leuk, maar toen ik hoorde dat Candy Jacobs mee deed in deze aflevering stuiterde ik van enthousiasme. Candy die ik twee weken geleden tijdens het NK skateboarden nog ontmoette en met wie ik gezellig even een tijdje zat te kletsen, leert in deze aflevering drie stoere meiden hoe ze moeten skateboarden. 

Van de week mochten we alvast een sneak preview zien van wat er tijdens de aflevering voorbij komt. Vol enthousiasme en met een big smile doet Candy haar ding. En ik heb nog maar 1 wens....inderdaad skateboard les van Candy. Wie weet!!

afbeelding verkregen via candyjacobs.com

Candy leert de meiden skateboarden, maar ook vallen. Ze leert ze omgaan met hun boardje en welke been ze voor moeten zetten. En dat terwijl Douwe Macare voor de jongens in de bres springt. Echt onwijs leuk om te zien. Zaterdag ochtend om 8.45 uur klaar zitten dus. Doen hè...Oke top!!!

En terwijl jouw kroost nu klaar gestoomd is en zich vol enthousiasme storten op alles wat rolt, neem je ze lekker mee naar een skatepark in de buurt in dit geval is dat het Colosseum in Groningen. Wanneer je iets meer uit de richting een leuk park wilt bezoeken is area 51 wellicht een leuke optie. Maar ook het SPU is een echte aanrader. En deze het Burnside skatepark in Deventer kan binnenkort een bezoekje van mij verwachten. En wat dacht je van het Ladybird in Tilburg..Ik zeg gaan.

Enfin dat is alvast 1 dag die tot de nok gevuld is met sport. Welldone !!!

Zondag 16 Oktober

Vooruit op zondag mogen we uitslapen...maar niet te lang want het schijnt gewoon heerlijk weer te worden. Volle bak genieten dus en lekker naar buiten.De tuin winter klaar maken is een optie. We hoeven per slot van rekening ook niet elke dag een activiteit op te zoeken die geld kost. Een dagje flink besparen is ook wel eens leuk. Hijs je kroost in een oude spijkerbroek, en ga lekker aan de slag. De glijbaan bijvoorbeeld, die kan een flinke schoonmaakbeurt gebruiken voordat hij de schuur in gaat.

Maandag 17 Oktober Lief klein Konijntje

Kijk ik heb ook een hele zachte kant. Dus naast als dat skateboarden en bmx-en schuilt er ook iets zoets (en zachts) in mij. Een dagje met je kleinste spruit naar het Nijntje Museum in Utrecht bijvoorbeeld. Ik zal er mijn hand niet voor omdraaien. Lekker low-budget, en zeker wanneer je dit in combinatie doet met een goedkoop treinkaartje. Iets waar ik de laatste tijd veel gebruik van maak zijn tickets via spoordeelwinkel.nl

afbeelding verkregen via nijntjemuseum.nl

Jij blij, je kleintje waarschijnlijk nog blijer. En als je nou gewoon gezellig twee van die oogappels hebt, drop je de oudste met een vriendje bij het skatepark in Utrecht, terwijl jij en je jongste Nijntje aanbidder zich begeven in de wereld waar alles nog lekker aandoenlijk is. Tenzij je allergisch bent voor konijntjes natuurlijk....

Dinsdag 18 Oktober spelletjes dag.

Okè okè...het is vakantie. En omdat jij volgende week gewoon weer lekker volle bak aan de slag moet, is het wellicht verstandig een dagje bij te tanken. Geen uitstapjes voor vandaag dus. Geen ge-stress met - waar moeten we de auto parkeren? papa ik moet plassen, shit  ik ben een droge broek vergeten, en serieus ik vraag om een simpele sinas niet om de duurste champagne,  kolere wat een prijzen vragen ze hier stress.- Maar gewoon een lekker lui dagje thuis. 

Tijd om de was te doen, en er die gezellig spelletjes van vroeger bij te halen. Zoals Twister.
Twister bij ons thuis helemaal kaal gespeeld. Kaal in de zin van... er was geen enkele kleur meer te bekennen. Wij twisterden alsof ons leven ervan af hing. Van opgeven was geen sprake, vandaar dat ik nu nog zo lenig ben waarschijnlijk.

Twister staat gelijk voor uren lang speel plezier, met het hele gezin weliswaar. Want om in je eentje op dat kleed te staan terwijl de ander als een malle aan de draaischijf draait, en over ijverig het commando "met je rechtervoet op blauw" door de woonkamer bazuint,  is er werkelijk geen eer aan te behalen.

Twister moet gewoon met minimaal drie personen gespeeld worden. Spelletjes dag dus...wel zo gezellig om af te sluiten met een flinke stapel pannenkoeken. Tenminste dat deed het bij ons altijd goed.

Woensdag 19 Oktober staat in het teken van de Museum Kids week.

De museumkaart, we bespraken hem afgelopen zondag nog. Terwijl we vanuit een weekendje Eerbeek met familie onderweg waren naar het Oorlogsmuseum in Overloon. Als kind bezochten we al eens het Kröller Müller museum op de Veluwe . En ook dit oorlogsmuseum hadden we al eens aangedaan. 

Wat ik me van het Kröller Müller museum kan herinneren is de sproeier die buiten op het grasveld stond. Hoezo van Gogh joh...dit was veel interessanter. Tenminste in mijn beleving. Broertje Gerwin wist ons museum bezoek van destijds een verrassende wending te geven door prompt zijn evenwicht te verliezen en deze tegen een duur schilderij weer terug te vinden. Indrukwekkend dus op vele vlakken, maar nou net niet op het vlak waarvan onze ouders wellicht gehoopt hadden dat we er iets van opgestoken zouden hebben. 

Van het oorlogsmuseum kon ik me niet gek veel herinneren. Tijd dus om terug te gaan, vooral de broertjes stonden te popelen. Onderweg naar Overloon kwamen we tot de conclusie dat het hebben van een museumkaart best heel leuk is.

Dat je dan eerder geneigd bent naar een museum te gaan, dat je er een hoop van leert en dat het ook voor kinderen gewoon een deel van de opvoeding hoort te zijn. En dat zegt iemand die de sproeier in de tuin van het Kröller Müller interessanter vond hè. Ik bedoel maar.

Bij aankomst drukte broertje Antoine ons allemaal dit foldertje in handen. Met andere woorden doe er wat mee. Nou tot nog toe heb ik hem ingescand om er voor jullie een leuk stuk van te schrijven.

     

En nu het toch herfstvakantie is, en je van je kinderen kleine intellectueeltjes  wilt maken, voordat ze weer droge school kost voorgeschoteld krijgen is dit je kans. 

Van 15 t/m 30 Oktober is het namelijk weer de Museumkidsweek tal van Musea in Nederland staan bol van activiteiten. Onwijs leuk en zeer zeker de moeite waard lijkt mij. Wanneer je al een museumkaart hebt scheelt je dat natuurlijk weer een hoop centen. Ben je net als ik nog kaart loos maar lijkt het je wel ontzettend leuk dan kun je hier jouw museumkaart bestellen. Speciaal voor kids t/m 12 jaar is er Museumkids.nl  sleur ze gewoon lekker mee. Gegarandeerd dat er iets blijft hangen in die kleine koppies.

Donderdag 20 Oktober 100 jaar Schiphol

Van modderig weiland tot hightech luchthaven. In 100 jaar tijd is Schiphol uitgegroeid tot nogal een luchthaven. In het Amsterdam Museum kun je lekker met je pilootjes in wording genieten van alles wat de tentoonstelling 100 jaar Schiphol-klaar voor vertrek te bieden heeft.

Afbeelding verkregen via schiphol.nl

Vergeet die kornuiten aan het eind van de dag niet meet terug te nemen naar huis. Voordat je thuis bent is Bestemming Dromenland al bereikt. Ideaal natuurlijk want nu wup je ze lekker in bed, en maak jij je klaar voor avondje wat zal ik zeggen...Twister??

Vrijdag 21 Oktober time to relax.

Oke inmiddels zijn we half Nederland doorgereisd. Hebben we kennis gemaakt met Nijntje Pluis, hebben we doods angsten uitgestaan terwijl onze nazaten zich op enkel een paar wieltjes door een skatepark laten rollen. Hebben onze kids hopelijk iets opgestoken in dat leuke museum, en heb je nog steeds spierpijn als een malle van dat middagje twister spelen. Tijd om te relaxen dus...Stuur de kids lekker naar buiten terwijl jij de deur op slot draait, en je te goed doet aan een flink stuk chocolade. Wel ff fairtrade hè.

Zaterdag 22 Oktober Girls Night Love & Peace Edition

Zo de kids plak je dit weekend even lekker achter het behang, want nou ben jij eens even flink aan beurt. Het Skatepark Utrecht staat vanaf 17:00 centraal voor de ladies...en of je nu gewoon domweg net als ik een beginner bent op, of een een pro like Candy Jacobs hier kun je lekker aan de slag.

Heb je voor maandag weer iets te vertellen op het schoolplein, wanneer je de kids weer inlevert op school. 

Afbeelding verkregen via skateparkutrecht.nl

Zie ik je daar hè???...leuk!!!!!

Jeetje en weet je wat ik nou het allerleukst vind? Je kids reizen tijdens de herfstvakantie gewoon gratis met je mee op het Kids Vrij Abonnement dus gewoon lekker gaan toch. Hoppa de weide wereld in.

FIJNE VAKANTIE !!!! 

En het perfecte kraamcadeau is......???

Mijn moeder heeft een nieuw buurmeisje en afgelopen weekend viel het geboortekaartje op de mat. Wij gingen alvast op zoek naar een leuk presentje. Een kraamcadeautje weliswaar.

Maar wat koop je dan?

De smaak van de buurvrouw, is immers the complete opposite dan die van jouw. En al helemaal wanneer het op kleertjes aankomt. Gelukkig bood Claudia de Breij mij al eens de hand, door in haar meest fantastische boek "Krijg nou tieten" een lijstje te maken met als titel " Protocol voor kraamvisite". Een lijstje dat je nonchalant in huis moet laten slingeren wanneer er visite is. Het liefst een paar maanden voor de geboorte lijkt mij. Zo kan jouw kraamvisite alvast wat huiswerk doen. 

Handig, want wanneer jij je huiswerk goed doet, weet je vaak zeker dat het resultaat goed uitpakt. Je wilt toch immers niet nog meer kraamtranen opwekken bij de nogal gevoelige, met pijntjes en hormonen overspoelde kersverse naar melk en Zwitsal ruikende mama opwekken? Would you?

Nee toch??? Mooi.... we kunnen dus aan de slag. Take notes!!! Want dat hoort ook bij huiswerk.

Kraamcadeau's die het altijd goed doen.

• Rompers. Deze doen het over het algemeen super goed. Je kunt er nooit genoeg van hebben schijnt. Een flinke stapel rompers kunnen blijkbaar niet ontbreken in jouw met kleertjes, sokjes en alles wat cute is, overspoelde kast. Check anders deze leuke rompers even,

• Een basic slaapzak, vind ik zelf ook altijd een leuk iets. Ga qua style een beetje af op wat de kersverse ouders leuk vinden. Pijl eens welke kleuren ze leuk vinden, wat hun eigen smaak is, en welke kleertjes ze zelf al aangeschaft hebben. Een extra slaapzak is immers nooit verkeerd. 

• Evenals hydrofiele doeken, die je tegenwoordig in allerlei prints kunt krijgen. Neem ook gelijk wat van die washandjes mee. Nooit verkeerd, gaan jarenlang mee, en functioneren opperbest. 

• Deze kwam ik tegen via babystraatje.nl en ik vond hem geniaal. Een beetje out of the box zoals ze zelf omschrijft, maar daar hou ik wel van. Ik ben immers outside the closet. Neem iets lekkers mee. Iets van vers fruit, of een flinke dosis chocolade. Jouw eigen gemaakte lasagne waar je altijd lots of positieve reacties over krijgt. Kersverse ouders willen zichzelf weleens vergeten namelijk. Logisch natuurlijk, als je als partner in dit landje maar twee dagen de tijd krijgt om je kind welkom te heten.  Je vrouw in allerijl bij moet staan,  je een shit load aan beschuitjes moet smeren. 1001 telefoontjes pleegt om jouw geluk te delen met iedereen die je dierbaar is. Je de kraamverzorgster wegwijs moet maken in jouw huis terwijl je zelf de weg nogal kwijt bent. En dan nog maar te zwijgen over het feit dat je jouw kersverse kers op de taart aan moet geven bij instanties die over het algemeen niet heel veel haast hebben om alles soepeltjes te laten verlopen. Kortom drukte.

"Neem iets lekkers mee. Iets van vers fruit, of een flinke dosis chocolade. Jouw eigen gemaakte lasagne waar je altijd lots of positieve reacties over krijgt."

• Een prentenboek doet het ook vaak goed. En jeetje er zijn er zoveel kei leuke boekjes. Iets speciaals, iets wat qua humor of wat dan ook, een beetje bij de ouders past. Er komt een tijd dat er volle bak voorgelezen moet worden. Een beetje lectuur maakt een heleboel los bij kinderen. En nee.....je ontkomt er niet aan. 

• Ik kocht eens samen met een vriendin van toen, een simpel loopfietsje voor de kleine van mijn allerbeste vriend en zijn lieve vrouw. Met wat leuke stickers en toebehoren maakten wij er echt een persoonlijk iets van. Het fietsje staat te shinen in de babykamer, en soon kan de kleine man zijn eerste meters maken. 

• Ook leuk...via babypraat.nl. Neem iets lekkers mee voor bij de koffie. Want het schijnt dat de beschuit met muisjes inmiddels de neusgaten uit komen bij de kersverse ouders. Logisch toch...ik moet er ook niet aandenken om drie weken lang elke dag patatjes te eten...Alhoewel!!

''  Een beetje lectuur maakt een heleboel los bij kinderen. En nee.....je ontkomt er niet aan. "

• Erg leuk om te doen, en nog leuker om te geven. Bewaar alle Whats App, en /of Messenger berichtjes die te maken hebben met de zwangerschap van de mama. Van zwangerschapsaankondiging, tot geneuzel over misselijkheid, het word nu allemaal wel heel erg zwaar, en ik heb toch zo'n leuk broekje gekocht tot....kun je alsjeblieft even komen, ik zie het echt niet meer zitten hoor. Ik ben mijn sleutels kwijt. en.... had jij dat ook??? Pak al deze berichtjes samen, incl de foto's die je toegestuurd krijgt en laat van dit alles een leuk boekje maken. Je weet wel via de Kruidvat de Hema of Albelli.

• Koop een setje leuke aankleedkussen hoezen. Een een grote fles heerlijk ruikende wasmiddel. Een baby aankleden en verschonen gaat nogal eens gepaard met een hoop ..... inderdaad.

• Neem als kers op de taart een leuk tijdschrift mee. Eentje die een keertje niet over baby's, kinderen en opvoedtechnieken gaat. Maar gewoon eentje waarvan je weet dat dat in de smaak valt. En je terwijl je de mama haar tijdschrift overhandigd, grits jij haar baby uit het wiegje om vervolgens een lange wandeling te maken. Vertel er wel bij dat je enkel goede bedoelingen hebt, terwijl je de baby mee neemt. Dat je hem of haar netjes terug komt brengen. Zo kan de mama even op adem komen, en heb jij gelijk een flinke dosis frisse lucht en je beweging voor die dag weer te pakken. 

Jeetje en als je dan zo bezig bent met het verzinnen van leuke kraamcadeau's besef je dat het helemaal niet moeilijk hoeft te zijn. Misschien moet ik toch maar eens een lijstje maken en die standaard meenemen voor wanneer we weer op pad gaan, op zoek naar het perfecte kraamcadeautje.

Welk kraamcadeau had jij destijds niet willen missen, en kwam ook nog eens kneiter goed van pas?