We begonnen eraan en we maakten het af. Ietwat onwennig zoals u hier eerder heeft kunnen lezen, maar een bloedbad bleef uit. Gelukkig!!! Hij is af mijn stapeltje olifanten die ik straks heel vakkundig op de babykamer in wording op ga hangen. Je kunt natuurlijk als een zot naar die kei leuke belachelijk dure baby zaakjes sjeesen maar hoe leuk is het als je gewoon van je stapeltje oude favoriete t shirts en her een der stukje stof zelf aan de slag kunt gaan. Het heeft even geduurd ik werd er zelfs ingetogen rustig van zelfs zo rustig dat ik soms vergat te praten iets wat bijna niet voorkomt kan ik u vertellen.
En hij is leuk geworden vind ik zelf, een beetje trots is dan ook wel op zijn plaats....
En ik heb het virus te pakken, net als mijn goede vriendin Margriet welke ook al dagen achtereen niet achter haar naaimachine is weg te slaan.
Zo nu en dan wagen wij ons naar buiten op zoek naar leuke stofjes, biaisband en vitamine D. De rest van de vitamines vullen we aan met fruit en vers geperste sinaasappeltjes. Want wie creatief wil zijn moet goed eten en vooral veel water drinken.
Margriet knutselde gezellig wat tutteldoekjes en speendoeken in elkaar, de eerste afnemers hebben zich al gemeld. Benieuwd hoe het die kids vergaat, er kan naar hartenlust getutteld worden want ze zijn leuk....erg leuk!!!
Heerlijk om het weekend in te luiden met een frisse ochtend wandeling. Wat was het mooi buiten, en doe dan maar eens je stinkende best om binnen te blijven bij de kachel. Ook dit keer is dat niet gelukt, belde in alle vroegte ons mam uit haar bed met de opdracht een dikke jas en stevige schoenen aan te trekken. Gewapend met foto camera gingen wij op pad. Met de volgende plaatjes als gevolg.
Dummies like me want ik moet nog een hoop leren op het gebied van stofjes, naalden, patroonpapier, garen over de naaimachine nog maar te zwijgen. Afijn afgelopen weekend stond hier in het teken van Haute couture nadat we diverse bezoekjes hadden afgelegd bij stoffenzaakjes in de omgeving gingen we vol goede moed en een kop koffie aan de slag. Ik tekende erop los en een goede vriendin van me die al meer thuis is in dit wereldje begon aan haar speendoekje. Gewapend met patroonpapier een stofkrijtje en een hoop kop of knopnaalden, hierover zijn de meningen ietwat verdeeld, kwamen wij elk tot iets leuks.
Ik besloot een vijftal olifantjes te maken waarin ik stofjes van mijn oude favoriete t shirts en hemdjes gebruik, leuk natuurlijk want zo kan de eventuele kleine spruit straks ook nog genieten van mijn favoriete shirts. De olifantjes worden d.m.v. een leuk gekleurd koord met elkaar verbonden als zijnde mobiel. Dit meesterwerk is nog in productie maar zal een dezer dagen de weg naar mijn blog vinden. En zo worden oude t shirts niet gelijk afgedankt en hoppa in de container gesodemieterd maar gewoon lekker een tweede leven in geblazen. Heerlijk om zo verantwoord bezig te zijn in deze toch al ietwat verknipte wegwerp maatschappij.
Vriendin Margriet wist zich ook wel raad met haar stofjes, ik tekende voor haar een leuk olifantje en daar ging ze, niet bang voor de vele naaldprikjes werkte ze in een paar uur tijd een prachtig exemplaar van een speendoekje in elkaar.
En zo banen wij ons een weg in de wondere wereld van de de stofjes. Steken we afgedankte kleding in een geheel nieuw jasje, en willen we steeds weer iets leuks creëren. Dat leuks komt natuurlijk gewoon op de blog te staan. Ik zeg.... lekker genieten van je creativiteit.
