woensdag 18 november 2015

Een bewogen week


Vorige week donderdag stond in teken van een dagje snowboarden met de broertjes en hun vriendinnen. Met zijn vijven vertrokken wij in de auto afgeladen met snowboard gear richting Bottrop. 


Gelukkig hebben de broertjes de nodige ervaring en ook schoonzusje Lianne weet hoe ze volle zalen trekt met haar perfecte uitvoering van een Manual ( een snowboard trucje ).


Ik daarin tegen moest alle zeilen weer even bijzetten. Maar na de nodige tips and trics van de broers werd mijn inspanning beloond. En heb ik mezelf beloofd lessen te gaan nemen in Kardinge, een sportcentrum hier in de stad Groningen, om gewoon nog beter te worden.


Want hoe cool is het als je gewoon hoppa je board onder klikt en van die piste afraast. Gelukkig staat er voor korte termijn weer een dagje snowboarden op de planning dus ik kan mijn geluk niet op.

De dag verliep super, het was bere gezellig en ontzettend leuk om nog snel even samen iets te doen. 
Want jongste broer Gerwin en zijn Lianne vertrekken eind november voor 6 maanden naar Union Island waar ze beide kiteles gaan geven. Iets  waarvan ze al heel lang dromen, en wij kunnen alleen maar ontzettend blij voor ze zijn. 


Maar dit dagje snowboarden was niet het enige wat ons in beweging bracht, want ook Sinterklaas deed zijn intrede in Nederland en uiteraard ook in het mooie BelgiĆ«. Samen met de mama keek ik naar beide intochten. En de balkon scene van de Sint op het stadhuis van Antwerpen is mijn grootste favoriet. 


Want wanneer de Sint tegenover een toch ietwat zenuwachtige menigte kinderen verkondigd dat er dit jaar geen stoute kinderen in het land waren, ontploft de menigte van uitzinnigheid. En krijgt de Sint drie welverdiende Hoera's te verstouwen. Geniaal vind ik het, en over een paar jaar sta ik daar tussen. Met mijn versie van een Sint lover !!!

De dag erna vierde ik mijn 35e verjaardag. Overladen met leuke berichtjes en enkele lieve bezoekjes vierde ik een relaxte dag. Precies goed...precies zoals ik het wilde.

Om de dag daarna pas echt jarig te zijn. 

En vanaf nu beginnen ze echt te tellen...oei oei oei spannend.
Want ik hoop natuurlijk dat er volgend jaar een kleine editie aan de familie toegevoegd is. Eentje waarvoor ik 's nacht het bed uit moet. 



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen